De Kampina in

De Kampina in

Het is weer zover en de honden moeten er aan geloven. Vandaag moet er gewerkt worden, we hebben een opdracht. En die opdracht luidt: hoe lang doe je erover om van d’n Hop naar de Kampina te lopen. Terwijl Eddie (onze kater die ooit begon als poes, maar daar kom ik nog wel een keer op terug) zich nog eens lekker omdraait worden de honden ingesnoerd en aangelijnd om vervolgens te beginnen aan onze tocht. Ik kijk op mijn telefoon en het is 10.53 uur. In normale wandelpas stappen we door. Billie & Suus krijgen geen tijd om te snuffelen want de groep die straks komt snuffelt ook niet. Gewoon rechttoe rechtaan wandelen dus en de honden vinden het al niet meer zo leuk (ze houden nou eenmaal niet zo van wandelen. Wel van snuffelen). Om 11.02 kijk ik weer op mijn telefoon want we zijn er. Hè zijn we er al? 9 minuten dus maar, dat schiet lekker op. Voor de monsters gaat er weer een wereld van geuren open en ieder boompje, sprietje en takje moet er weer aan geloven. Vooruit dan, omdat de heenweg zo lekker vlot ging mogen we nu wat tijd verliezen. We vervolgen onze weg door het prachtige natuurgebied. Steeds als ik hier loop vraag ik me af waarom ik dat niet vaker doe. En ik neem me meteen voor om dat dus wel te doen. We stappen door het wildhek maar er is nu geen wild te bekennen. Ja twee wilde honden dat dan weer wel. Om 11.32 hebben we ons rondje al gemaakt en om 11.43 staan we weer op de stoep van d’n Hop. Dat betekent dat we toch twee minuutjes hebben laten liggen op de terugweg. Zal de verzuring wel zijn.

 

Terug naar boven